(terug naar bandleden)
KING SAXOFOONS:                   

De King instrumenten worden gemaakt door de H. N. White Company, gesticht door Henderson N. White en C.H. Berg in 1893.
Hij is aanvankelijk een reparateur in Detroit (Michigan) en verhuist later naar Cleveland (Ohio) waar hij de reparatieafdeling verzorgt van McMillin's Music Store.
Na een aantal jaren koopt White zijn partner uit en betrekt zijn broer, Hugh White, in het bedrijf.
In 1924 volgt White's zoon, Richard White.
Als Henderson in 1940 overlijdt, neemt diens echtgenote de firma over en leidt die zeer voortvarend.

De eerste saxen van het bedrijf worden geďmporteerd (Buffet horns) tussen 1908 en 1910.
Daarna distribueert de firma van 1910 tot 1916 Kohlert saxofoons.
In 1915 werkt men aan een eigen ontwerp voor een altsaxofoon.
Een jaar later komt deze op de markt.
Tegelijk weet de fabriek een lucratief contract af te sluiten met het Amerikaanse leger en de hele altsaxproductie tussen 1916 en 1918 wordt afgenomen door de Amerikaanse regering.

Na de 1ste wereldoorlog in juni 1919 produceert de Kingfabriek ook een tenormodel en een C-melody-model.
Een gebogen sopraansax, bariton en een C-sopraansax volgen in 1922.

In 1924 komt King met een geheel vernieuwde saxserie.
Paradepaardje is de Saxello die in september 1924 verschijnt.

Zes jaar later (1930) presenteert King weer een geheel nieuwe saxlijn met maar liefst 22 verbeteringen; voor het merendeel toongatlocaties in het lage register. Het paradepaardje wordt de Voll-True saxofoon.

In 1932 volgen nieuwe alt - (oktober) en tenormodellen(december) (Voll-True II horns).
De bariton volgt in juli 1933.
Slechts 3 jaar na de invoering van de Voll-True serie, wordt de naam gewijzigd in Zephyr.

Na de 2de Wereldoorlog komt King met de Super-20 saxofoon.
Specialiteit van dit instrument is de nek, ontworpen door Fred Meyer (U.S. Patent 2533389 granted December 12, 1950), die het speelgemak aanzienlijk verbetert.
Later maakt men ook een tenorversie, maar men lijdt verlies op de Super-20 serie, zodat in 1975 de productie geheel gestopt wordt voor alle typen.

De Marigaux saxofoons van de Selmerfabrieken (F): 1960 - 1985.

In 1965 wordt de H. N. White Company verkocht; zij heet van dan af "King Band Instrument Company".
Datzelfde jaar neemt het Franse "Strasser-Marigaux-Lemaire", andere bedrijfsonderdelen van King over.
De financiële situatie van de fabriek blijft précair en er volgen in korte tijd veel wisselingen.
In 1975 stopt de productie definitief, omdat de verkoop van relatief dure instrumenten zover terugloopt dat de productiekosten de verkoopsprijs overstijgen.
Tenslotte volgt in 1981 de verkoop van King aan UMI.
De saxofoonproductie in Cleveland stopt dan na 65 jaar definitief.
Alle machines worden verplaatst naar de voormalige Conn-fabriek in Nogales (Arizona).
Umi zet de productie van de Kingsaxofoon in de Conn-saxofoonfabriek voort.
Er komen nieuwe saxofoons op de markt, maar de Conn en King instrumenten verschillen in niets meer van elkaar.

20 Jaar na het financieel debakel van de Super-20 serie lanceert King in 1995 de Super-21 sax op shows wereldwijd.
Slechts een twaalftal instrumenten worden daadwerkelijk gebouwd onder supervisie van de Canadees John Wier.
Daarna besluit men de productie stop te zetten, omdat de economische situatie verkoop van het instrument parten speelt.

Nu maakt King enkel studiesaxofoons.

(terug naar bandleden)